Stop met wachten tot de oven op temperatuur is.
Laten we eerlijk zijn: standaard convectieovens zijn traag. Ze maken gebruik van bewegende lucht om warmte te verspreiden, maar lucht is een slechte warmtegeleider. Als je je productieproces wilt versnellen of het zat bent om tijdens het voorverwarmen naar de klok te staren, zal lucht alleen niet helpen.
Daarom gebruiken we infraroodverwarmers die bedekt zijn met goud. Stel ze maar voor als een soort ‘turbocharger’ voor je oven.
Waarom goud?
Het klinkt misschien luxueus, maar het heeft te maken met de fysica. Gewone kwartsbuizen verspreiden de warmte overal heen – de helft van de warmte gaat gewoon naar de wanden van de oven. Door de buizen te bedekken met goud, geleiden we de energie naar één punt. Hierdoor gaat de warmte precies waar het nodig is: rechtstreeks naar het te verwerken materiaal. Het is een veel efficiëntere manier om warmte te verspreiden.
Hoe het werkt
We bouwen deze apparaten zo dat ze perfect passen in de ruimte die je al hebt. Of je nu 220V of 380V gebruikt, we passen de vermogenswaarde aan zodat de lampen niet te heet worden.
En om duidelijk te zijn: deze apparaten vervangen je ventilatoren niet. Ze helpen juist om de oven op temperatuur te brengen. Het beste van alles? De gouden laag zorgt ervoor dat de buizen bijna meteen op de gewenste temperatuur komen. Geen tijd meer te verliezen op het wachten tot de ouderwetse resistors op temperatuur komen.
Wat je moet onthouden
Het is geen magische oplossing. Omdat de warmte zo geconcentreerd is, kan het gebeuren dat er ‘ hete plekken’ ontstaan als de onderdelen niet op de juiste plek liggen. Wees dus voorzichtig.
Je moet je PID-regelaars instellen zodat de infraroodlampen minder krachtig werken zodra de lucht in de oven de gewenste temperatuur heeft bereikt. Als je ze altijd op 100% houdt, kan het gebeuren dat je product beschadigt wordt.
Het trucje is om de infraroodlampen eerst te gebruiken om snel warmte te creëren, en daarna de convectielucht te gebruiken om de temperatuur op peil te houden. Simpel toch?